We love: Kristof Buntinx, estheet met een missie

Als jongeman kreeg hij een ferme portie Latijn-Grieks achter de kiezen, gevolgd door enkele jaren politieke en sociale wetenschappen aan de universiteit. Behoorlijk tegen zijn zin. Bijgevolg gooide hij resoluut het roer om en volgde wat zijn hart hem ingaf. Tal van opleidingen in de modebranche trokken zijn aandacht en algauw werd Kristof Buntinx (44) een gepassioneerde modestudent in Brussel.

De royale levensstijl van Gianni Versace trok hem aan: “Toen ik klein was, werkten de homo’s die ik kende als modeontwerper of kapper. Het waren enkel de hele stoere jongens die voetballer wilden worden, en dat was ik geenszins. Ik droomde van een leven zoals dat van Versace. Voortdurend omgeven door knappe, gespierde modellen, het burleske leven, de feesten, een villa in Miami,… prachtig vond ik dat. Ik besloot om modeontwerper te worden. Helaas lijkt mijn leven van nu in niets op dat van mijn voorbeeld van weleer, hoewel velen mij weleens omschrijven als een soort van keizer met een hofhouding van vrienden en freelancers. Ik mag niet klagen.”

Mode betekent voor Kristof veel meer dan kleding alleen. Het gaat hem in hoofdzaak om het plezier van het creëren. “Ik denk graag na, ik heb een sprekende verbeelding. De dingen die ik ontwerp, wil ik vertalen naar de realiteit. Dat vind ik fijn, ondanks het feit dat het me vaak geen cent oplevert.” Kristof Buntinx’s oeuvre omvat mode, tekeningen en interieuraccessoires zoals kleurrijke koffietassen, kussens, behangpapier, dienbladen en lampenkappen, alsook muziek. Achttien liedjes heeft hij reeds op zijn naam, waarvan twee op Spotify terwijl de andere nog even wachten op hun lancering. “Ik stel me open voor de inspiratie en dan komen de ideeën als vanzelf. Hoewel ik mezelf soms moet intomen, want alles wat ik bedenk wil ik graag uitvoeren. Aan mijn tempo kost dat handenvol geld. En tijd, dat ook.” 

Gelukkig is Kristof een man met een missie. En met een uitgesproken mening: “Onlangs reed ik met een kameraad door de Brusselse Dansaertstraat en wat ik daar zag, beangstigt me. Zoveel boetieks die er zo onvriendelijk mogelijk uitzien! Ik heb bijna schrik om er binnen te gaan. Het lijken wel doodse musea, zo koud en kil zijn ze. Mode zou plezier moeten uitstralen, net zoals lekker Italiaans, bourgondisch eten: aangenaam, warm, menselijk. Dat is tenslotte essentie van het leven. Ik voel me meer dan ooit geroepen om verandering te brengen in het akelige, onderkoelde modebeeld van hier en nu.” 

Wereldwijd is het nog triester gesteld met de definitie van mode, meent Kristof: “Het draait bovenal om geld. Kijk maar naar pakweg Louis Vuitton. Hun klanten kopen het merk niet omdat het mooi is, maar omdat het goed scoort op de beurs. Mensen willen zich associëren met hun succes. De keuze voor Louis Vuitton heeft helemaal niets te maken met schoonheid. Het is bovendien een vrijbrief voor slechte smaak. Ik vind dat verkeerd, erg spijtig. Een gemiste kans, kortom.” 

Ook de hedendaagse obsessie voor duurzaamheid verwart hem: “Zowat alle instanties die zich specialiseren in mode hameren op duurzaamheid, hergebruik en milieuvriendelijkheid. Met hun boodschap praten ze me een schuldgevoel aan en dat wil ik niet. Iemand moet die overschotten toch creëren alvorens wij, de designers ze kunnen hergebruiken? En wanneer de resten op zijn, moeten er weer nieuwe geproduceerd worden. Ik houd bijvoorbeeld van katoen, maar de teelt ervan belast het milieu. Moet ik daarom stoppen met creëren? Ik kan toch niets maken zonder grondstoffen! Er schort iets aan de logica van hun mantra, maar begrijp me niet verkeerd. Voor de prints van mijn interieuraccessoires kies ik sowieso milieuvriendelijke inkten. Mijn ontwerpen worden ethisch en ecologisch geproduceerd, maar om ze écht duurzaam te kunnen noemen ben ik te klein als merk. Het is aan de mastodonten met voldoende financiële middelen om aan de kern van duurzaamheid te raken en hun verantwoordelijkheid op te nemen.” 

Meer heil ziet Kristof in de ontwikkeling van objecten en prints die hun betovering behouden doorheen de jaren. Evergreens, zoals de bloemetjes van Laura Ashley haalt hij aan als goede voorbeelden van tijdloos design. “Ik probeer dingen te maken die jarenlang overeind blijven. Het is een benadering van duurzaamheid die mij goed ligt. Kijk maar naar de motieven die ik ontwierp voor mijn laatste collectie interieuraccessoires. Ze kunnen zowel in de jaren ’60 van vorige eeuw zijn bedacht, als over veertig jaar. Het zijn blijvers. Je doet ze niet zomaar af als een of andere modegril.”


Als geld geen struikelblok zou zijn, trok Kristof naar het eiland Curacao in de Caraïben om er een eigen bedrijf op te richten. “Ik droom van een modehuis op Curacao waar mijn naaisters en ik klanten van over de hele wereld ontvangen voor ontwerpen op maat. Ik ben daar graag, voel me er goed. De mensen zijn vriendelijk, er heerst in de regel een aangename sfeer. Ik zou er mijn koffietassen bedrukken, mijn kussens exporteren. Dat lijkt me bijzonder leuk. Zonde toch dat alles in de wereld om geld draait, dat die paar cijfertjes op je bankrekening dromen in de weg kunnen staan? Ach, misschien bieden ze me op een keer een droomjob aan als creatief directeur van Dior. Ik teken meteen!”

www.kristofbuntinx.com

Tekst: Elke Peeters
Portret: Tysje Severens
Foto's interieuraccessoires: Verne Photography

Populaire posts