zondag 12 maart 2017

Kaarsen met een hart


Naast verhalen over historische juwelen en beschouwingen over haar collecties en initiatieven, rept Mme Butterfly ook over de dingen die ze gewoon leuk vindt in het dagelijkse leven. Vandaag zijn dat kwaliteitskaarsen in potjes, bijpassende servetten en theelichtjes met een hart (of honderd). Van Spaas, natuurlijk. Yes, we love!







































Theelichtjes met print die blijft tijdens het branden: € 2,50 voor 6 stuks
Bedrukt glas, uiteraard met kaars: € 2,50
Hartelijke servetten: € 2,50 voor 20
Te koop bij onder andere Ava, Aveve, Colruyt, Eurotuin en de betere tuincentra.

maandag 6 maart 2017

Een cadeau met een boodschap


Als een meisje trouwt krijgt ze geschenken. Tegenwoordig kan dat zowat van alles zijn, vroeger was dat anders. Daar zijn veel voorbeelden van overgebleven, natuurlijk van de erg dure cadeaus, zoals juwelen, die beter bewaard en doorgegeven worden, vooral van moeder op dochter. In de loop van de 19de eeuw maakten de juweliers juwelen, zoals diademen en grote broches, die uit mekaar konden genomen worden. Voor een chique avondfeest droeg de adellijke freule of de dame van een grootindustrieel de volledige omvangrijke takbroche, voor een namiddag met de vriendinnen kon ze er een takje afhalen als een meer bescheiden juweel. Als de moeder overleed en ze had meerdere dochters was het een koud kunstje om de sieraden uit mekaar te nemen en te verdelen. In adellijke kringen was het ook gebruikelijk om een verloofde net voor haar huwelijk een “Corbeille de Noces”  te schenken, een reeks samen horende juwelen of een parure. Meestal kreeg ze die van haar schoonfamilie, maar dan stond wel in het huwelijkscontract dat bij ontbinding van het huwelijk de corbeille terug naar de familie van de man zou gaan…

Bijzonder bruidsjuweel met symbolische papegaai, bij, konijn en slak. Circa 1560.






































In het prachtige Schmuckmuseum – juwelenmuseum - van Pforzheim, een stadje tussen Karlsruhe en Stuttgart – een brede omweg waard ! – is een bruidsjuweel bewaard uit vroegere tijden, uit de 16de eeuw, zo van rond 1560. In die tijd hadden we reeds de overgang van de renaissance naar de barok, en werden weelderige sieraden vervaardigd, met veel krullen en edelstenen. Het figuratieve element was belangrijk: er werden figuurtjes in opgenomen, zoals een Jezuskind of een O.L.Vrouw, een leeuw of een hondje, een soldaat en dies meer, afhankelijk van voor wie het sieraad was bestemd. Het juweel van Pforzheim is wel heel merkwaardig. Het stelt een papegaai voor, omringd door een bij, een konijn en een slak. Voorts is het opgesmukt met diamanten, robijnen en parels. Daar zit heel wat betekenis in. De papegaai wordt gezien als een symbool van huwelijkstrouw. Veel vogels kiezen een partner voor het leven – de albatros, de arend – dus ook de papegaai, die om zijn kleurenpracht natuurlijk een stapje voorhad om als symbool op te draven. Er bestaan trouwens dubbelportretten uit die tijd waar een papegaai op een stokje bij de echtelingen is afgebeeld. De bij staat voor werklust: lieve meid, in het huwelijk steek je de handen uit de mouwen ! Het konijn verbeeldt de vruchtbaarheid: kindjes kopen is de boodschap. En de slak, die zijn huisje meedraagt, wil zeggen: vergeet niet dat je plaats thuis is, aan de haard. De vrouw verlaat de woning niet zonder toestemming van de man.

Ja, zo was het toen. Gelukkig liggen die tijden ver achter ons; maar gelukkig ook dat toen prachtige sieraden zijn gemaakt, waarvan we nu af en toe in musea of in boeken kunnen genieten… 

Jan Walgrave