zondag 22 november 2015

Jan Walgrave stelt een vraag (en geeft meteen het antwoord)

Is een trouwring een liefdesring ?

Dat kan, maar dat moet niet. In vroegere tijden droeg alleen de – uiteraard getrouwde - vrouw een trouwring. Die ring moest aantonen dat de vrouw al “bezet” was. De mannenmaatschappij legde de ring op aan de vrouw, maar vond het niet nodig om er zelf een te dragen… Vanaf het einde van de 18de eeuw werden ook stilaan de echtgenoten met goud “geringd”. Soms gebeurde dat met een dubbele of “bifilaire” trouwring: twee gouden ringen die met een scharniersysteem in mekaar passen en één vormen: symbool voor de eenheid van het huwelijk. Je kon dus die twee ringen scheiden en als echtpaar er elk een aandoen: een soort overgangsgebruik, dat wel tot diep in de 19de eeuw heeft bestaan. 
De trouwring bestond al bij de oude Egyptenaren. Ze zouden gekozen hebben voor een ring als huwelijksteken omdat een gesloten ring symbool was van de eeuwigheid; een huwelijk is toch “voor altijd” ? Toen ook al ! 

De oude Romeinen kenden het gebruik om soms een ring met daarop een sleutelvorm aan de bruid te schenken: van nu af aan was ze de meesteres van het huis, dus beschikte ze over de sleutels. Onze klassieke, eenvoudige gouden ringen worden vandaag vaak vervangen door meer naar vorm uitgewerkte exemplaren, in samenspraak tussen het echtpaar en de edelsmid: vaak echte kunstwerkjes. 

Verlovingsring met een vlammend hart gehouden door twee handen. Goud en diamant, 1ste helft 17de eeuw. Privé-verzameling.

























En de liefdesring ? Je kunt natuurlijk gelijk welke ring – en zoveel andere juwelen - schenken uit liefde, maar sommige ringen wijzen in hun samenstelling op tedere gevoelens. Een hartje verwijst natuurlijk naar liefde, een hart onder een kroon naar het huwelijk; nu nog behoort een kroontje of diadeem tot het trouwkleed van de bruid. Diamant, de hardste stof, staat voor de onbreekbaarheid van de relatie, de rode robijn staat voor de liefde. Maar er zijn zoveel redenen om een ring als liefdesgeschenk te herkennen: een ingewerkte vlinder, het boogje en pijltjes van Amor, ook bloemen, vooral rozen en vergeet-mij-nietjes; zelfs – vooral in Frankrijk - een tokkelinstrument, zoals een gitaar of een luit: je réponds à qui me touche… Er worden dus heel wat handsieraden vóór het huwelijk geschonken, zoals verlovingsringen, die dan weer hun eigen symboliek vertonen. Er bestaan mooie exemplaren uit vroegere tijden met verlovingssymboliek, zoals twee handjes die een vlammend hart vasthouden.

Liefdesring met twee gekroonde harten. Zilver met diamant en robijn. 2de helft 18de eeuw. Privé-verzameling.






























De symboliek van de ring gaat natuurlijk veel verder dan de relatie tussen twee mensen, denk maar aan de ring van de vroegere machthebbers, die dan moest gekust worden – de ring, niet de machthebber - als je er op audiëntie kwam. Paus Innocentius III vond rond het jaar 1200 dat alle bisschoppen een ring met een saffier moesten dragen. Saffier was het symbool van het hemels koninkrijk en van de zuiverheid… 

JW

Geen opmerkingen:

Een reactie posten